Polityka
Platon ostro potępiał sposób prowadzenia polityki przez władców ateńskich. Twierdził, że włądcy winni lud przede wszystkim ulepszać. Zamiast tego jednak tylko schlebiają mu i przekupują ich coraz większymi bogactwami. Mieszkańcy Aten stają się bogatsi, mają więcej praw, ale nie są w żadnym wypadku lepsi, mądrzejsi. Władcy nie potrafią swoich poddanych nauczyć moralności, ani niczego, co jest prawdziwą wartością w mniemaniu Platona. Uważał, że tylko on sam i co najwyżej małe grono jemu znanych osób prowadzą w Atenach prawdziwą politykę. Cała reszta to jedno wielkie nieporozumienie. Władcy bowiem zamiast służyć ludowi, tylko mu schlebiają, przez co sami potem doświadczają jego gniewu i nieokrzesania, gdy stracą jego łaski z powodu jakiejś nietrafnej decyzji, bądź kłopotów Aten. Platon w czasie swych dwunastoletnich wędrówek dotarł między innymi do Syrakuz, gdzie znalazł akceptację i przyjaźń u szwagra władcy. Już wtedy Platon mówił o swoich poglądach na politykę, które właśnie szwagrowi władcy bardzo się spodobały, jednak samemu władcy Syrakuz zdecydowanie nie odpowiadały.